Naar de Kliniek Aflevering 3
In de derde aflevering van Naar de Kliniek leren we Han kennen. Han heeft sinds zijn puberteit een overschot aan klier- en vetweefsel waardoor hij borsten heeft die bij menig vrouw niet zouden misstaan. Voor de jonge Han had dit veel gevolgen.
Op het strand knoopte Han standaard een overhemd om zijn bovenlichaam, zogenaamd tegen het verbranden. Diep van binnen schaamde hij zich en durfde hij zijn borstkas niet te vertonen. Wanneer Han ouder wordt krijgt hij last van overgewicht. Hierdoor vallen zijn borsten minder op en dat lijkt mooi meegenomen. Maar Han krijgt er een probleem voor terug want door het forse overgewicht ontstaan andere, potentieel levensbedreigende klachten. Han krijgt te horen dat als hij zo doorleeft, hij binnen twee jaar een groot risico loopt op een hartinfarct.
Han gaat de strijd met de kilo’s aan en het lukt hem om vijftig kilo af te vallen. Zijn gewicht is op peil maar zijn borsten zijn beter zichtbaar dan ooit. Het lijkt een onophoudelijk gevecht. Tot Han de stap durft te nemen om naar het Medisch Centrum Scheveningen te gaan voor een borstverwijdering. Na bijna veertig jaar is het moment eindelijk daar dat Han kan afrekenen met zijn borsten.
Mijn borst kreeg wat vrouwelijke trekjes
Toen ik in de puberteit kwam ontwikkelde mijn lichaam zich enigszins in de verkeerde richting. Mijn borst kreeg wat vrouwelijke trekjes, met als gevolg dat ik jaren niet zonder overhemd in het zwembad of op het strand durfde te lopen. Sporten leverde bovendien duidelijke schudpijn op, waardoor ik dat ook maar ben gaan laten. Rond mijn 45e woog ik daardoor bijna 130 kg.
Uiteraard leverde dat problemen op: uiteindelijk werd bij mij obstructieve slaap apneu geconstateerd. Zonder behandeling zou ik binnen enkele jaren een hart- of herseninfarct krijgen.
De behandeling hield onder meer in dat ik elke nacht met een masker op moest slapen en ik kan iedereen verzekeren dat dat beslist geen pretje is. Daarom ben ik gaan afvallen, na 16 maanden woog ik nog maar 78 kg. Ik had één groot probleem: om op gewicht te blijven moest ik sporten, maar mijn borst was nog niet “normaalâ€, dus ik hield schudpijn. Eigenlijk was er dus een dubbele reden voor een operatie: naast het wegnemen van de schudpijn, was er ook een cosmetisch argument.
Na heel lang discussiëren met de ziekenfondsen (die mij overigens om dezelfde reden wel een buikwandcorrectie vergoed hebben) hoorde ik van het programma “naar de kliniekâ€. Ik stuurde een mail in november en had een heel prettig intakegesprek in december.
Binnen twee weken was het feest bij mij thuis: ik was geselecteerd. Toen ging het echt snel. We maakten enkele “draaidagen†mee, waarin ons dagelijks leven een beetje werd geschilderd en waarin de eerste gesprekken in de kliniek werden opgenomen. Nog geen 5 weken na de intake was de operatie al in Medisch Centrum Scheveningen.
Na de operatie had ik een week of 6 nodig om weer te herstellen, hetgeen voorspoedig verlopen is. Inmiddels ben ik alweer volop aan het werk, met sporten moet ik nog heel even voorzichtig zijn, het is allemaal nog wat gevoelig en de zwellingen zijn nog niet helemaal weg, maar dat komt wel. Hoewel een volledig herstel wel enkele maanden duurt ziet het er nu al veel beter uit en heb ik nu al gemerkt dat ik straks zonder schudpijn zal kunnen sporten.
Ik wil hiermee de mensen van Medisch Centrum Scheveningen bedanken voor de aangename, persoonlijke en vooral heel professionele benadering, en dan heb ik het niet alleen over artsen, maar ook over alle anderen, van het verplegend personeel tot de receptioniste toe. Je bent hier geen nummer zoals in andere ziekenhuizen, je wordt echt als mens behandeld. Een simpel voorbeeld: de tweede dag dat ik thuis was na de operatie werd ik nog gebeld om te vragen of alles naar wens verliep.
Natuurlijk wil ik ook de mensen van Stokvis, de makers van het programma, bedanken. Ik zal geen namen noemen, de mensen weten zelf wel wie ik bedoel. Alles verliep steeds heel prettig, zowel tijdens de opnames als bij de andere contacten.
Vriendelijke groet,
Han Rehm