Wat was ik in de wolken toen in 2002 bleek dat ik in verwachting was van een tweeling. Mijn man en ik konden er niet over uit. Een tweeling, helemaal fantastisch! Op zich verliep de zwangerschap voorspoedig. Ik voelde mij net een Michellinpoppetje, maar dat had ik er graag voor over. Minder leuk was dat mijn vliezen braken twee maanden voor de uitgerekende datum. In het ziekenhuis bleek dat één van de twee baby’s het erg moeilijk had en daarom werd besloten tot een keizersnede.
We kregen een jongetje en een meisje! In de volksmond wordt dat wel een ‘koningskoppel’ genoemd. Ons dochtertje Britt had het erg moeilijk na de geboorte en de artsen hebben gevochten voor haar leven. Martijn had ook geen goede start, maar dat viel in het niet bij de zorgwekkende toestand van Britt.
Echter, na ongeveer vier weken in het ziekenhuis gelegen te hebben mochten beide baby’s al naar huis! Eindelijk kon het genieten beginnen!
In 2006 beviel ik van onze jongste dochter Rixt. Zij is nu anderhalf en een echte dondersteen! Ook zij is door middel van een keizersnede ter wereld gekomen.
Je zult begrijpen dat mijn buik er niet mooier op is geworden na deze zwangerschappen en twee keizersnedes. Mijn lichaam is verder goed in verhouding, alleen mijn buik past eigenlijk niet in dit plaatje. Ik heb huidoverschot en uitgerekte buikspieren. Als ik voor de spiegel sta stoor ik mij aan mijn buik. Natuurlijk weet ik dat er belangrijkere dingen zijn in het leven, maar nu ik de kans krijg om mijn buik te laten corrigeren, grijp ik deze kans met beide handen aan!
Tijdens het eerste gesprek met dokter Schoemacher werd mij uitgelegd wat men precies zou gaan doen aan mijn buik. Het bleek niet alleen een kwestie te zijn van teveel huid, maar mijn buikspieren zijn tijdens de zwangerschappen zo uitgerekt dat deze door middel van spieroefeningen niet meer strak te krijgen zijn. Er zou dus huid worden weggehaald, en mijn buikspieren zouden worden ‘rechtgetrokken’.
Ja, en toen de behandeldag. Behoorlijk nerveus ging ik samen met mijn man naar Den Haag, waar de ingreep zou plaatsvinden. Ik zag als een berg op tegen de narcose. Uiteindelijk lag ik in korte tijd alweer op de uitslaapkamer en was de ingreep alweer voorbij. En toen begon de pret…
Ik had behoorlijk last van de narcose, ik was erg misselijk. Tijdens de operatie is een corset omgedaan om mijn buikspieren bij elkaar te houden, en die voelde ik! Gelukkig mocht ik na 1 nacht weer naar huis.
Ik heb ruim 2 weken enorm last gehad van mijn buikspieren. Het corset wat ik 4 weken dag en nacht moest dragen, zat erg strak en was vervelend.
Maar, we zijn nu bijna 2 maanden verder en ik ben superblij met het resultaat! Mijn buik is weer strak, het litteken geneest mooi en ik voel me weer top!
Eindelijk ben ik weer de jonge en hippe moeder en vrouw die ik graag wilde zijn!
Heel erg bedankt!!
Groeten,
Hester Wielinga