In 2003 ontdekte ik een gezwel in mijn nek. Dit gezwel groeide uit tot een gezwel ten grootte van een eendenei. Ik bleek keelkanker te hebben. Eerst kreeg ik een behandeling met medicijnen maar dat sloeg niet aan, dus toen werd er gekozen voor chemokuren. Dat was echt geen pretje, ik voelde mij zo slap als een vaatdoek. Na een aantal weken werd door de artsen geconstateerd dat de chemo niet genoeg was, en werd besloten om over te gaan op bestralingen. Na 32 bestralingen en allerlei chemokuren is het gezwel gelukkig geslonken.
Ik ben vreselijk afgevallen, zeker wel 25 of 30 kilo. Door het afvallen en de chemokuren is mijn huid in mijn gezicht en nek heel erg snel verouderd en gaan hangen. Ik lijk wel op een hamster met mijn hangwangen. Zelf ben ik er in meegegroeid, waardoor het mij niet zo heel erg opviel dat mijn huid zo was gaan hangen. Maar doordat familie, vrienden en kennissen steeds vaker de opmerking maakten dat ik er zo oud uitzag, vond ik het toch wel tijd worden er iets aan te laten doen. Sommige mensen schatten mij zelfs 60, terwijl ik werkelijk nog maar 47 was. Dit ging mij erg aan het hart. Mijn vrouw werd aangezien voor mijn dochter en mijn dochter voor mijn kleindochter...
Ik wilde er gewoon weer zo uitzien, als de leeftijd die ik op dat moment had en niet tien jaar ouder!
Toen ik de oproep voor dit programma zag staan heb ik erop gereageerd. Al snel werd ik uitgenodigd voor een gesprek en een aantal weken later hoorde ik dat ik was uitgekozen. Bij de kliniek kreeg ik informatie en ook kreeg ik wat folders waarin stond dat ik wat blauwe plekken en zwellingen kon krijgen, maar zo erg als ik ze had, had ik nooit verwacht.
Na de ingreep had ik erg veel pijn, maar dat is ook niet heel erg verwonderlijk als je kijkt wat ze allemaal hebben gedaan met je. Met wat asperines en een zakje koude doperwten was het redelijk te doen. En je moet er wat voor over hebben. Hoewel ik soms ook echt wel dacht: “waar ben ik aan begonnen?” Zeker als ik mijzelf in de spiegel bekeek, leek het wel of ik in de boksring had gestaan! Na een week begon de pijn af te nemen, alleen bleef er op mijn wang vlak voor mijn oor een vervelende bloeduitstorting zitten. Hiervoor ben ik terug bij de kliniek geweest. Zij hebben met een injectiespuit het bloed verwijderd. Daarna ging de genezing een stuk sneller. Na drie weken met zwellingen en blauw/groen/gele plekken te hebben gelopen, mag het resultaat er nu zijn! Ik ben heel erg blij met het resultaat en zit weer een stuk beter in mijn vel. Ik heb er wat voor over moeten hebben, maar ik ben nu tenminste weer wie ik ben. Ik ben geen 60 meer, maar gewoon 50!
Ik wil daarom de mensen van Medisch Centrum Scheveningen en het team van Naar de Kliniek heel erg bedanken dat ik deze ingreep heb mogen ondergaan.
Met vriendelijke groet,
Ton Jansen